Opvoeden leer je automatisch (van je ouders) en tegelijk is het ontzettend moeilijk.  Soms leer je van je ouders vooral hoe het NIET moet.  Dan denk je: zó ga ik het zeker niet doen. Om dan later te ontdekken dat je eigenlijk precies hetzelfde doet. Een deceptie.

De meeste mensen hebben heus wel goede ervaringen (over het algemeen) rondom hun opvoeding. Natuurlijk hebben hun ouders fouten gemaakt en ook jij zult dat beslist weer doen. Want je bent niet perfect.

Perfectie is onnodig

Een perfecte ouder bestaat niet en is ook niet wenselijk. Je mag gerust fouten maken, het mooiste is het als je je fouten kan toegeven. Hoe eerder hoe beter, over het algemeen, maar ook jaren later kan een erkenning van een fout veel goed maken.

Samenwerken

Maar voor ouders is vooral samenwerken belangrijk. Regelmatig kom ik ouders tegen die dat niet goed kunnen. De een trekt voortdurend in twijfel wat de ander voorstelt, sommige ouders ondermijnen elkaar ronduit. Dat is niet goed voor hun kinderen, en ook niet voor hun relatie. Bv. de een geeft toestemming om een koekje te pakken, terwijl de ander tegensputtert.

Patronen

Meestal zijn dat patronen die zich steeds herhalen, kinderen weten dat zij hun zin krijgen als ze het maar goed spelen. Vaak is de ene partner strenger dan de andere, en kinderen weten dat precies.

Na een scheiding

Nu is het opvoeden in een relatie een stuk eenvoudiger dan na een scheiding. Een scheiding maakt dat er ook nog andere dingen gaan meespelen. Elkaar dwars zitten, gewoon om te pesten. En dat is menselijk maar niet gewenst. De kinderen worden daardoor een speelbal van jullie conflicten. Zij betalen uiteindelijk de rekening…. Niet jouw ex.