Testimonial individuele hulp

Probleembeschrijving Geert

Man van plm.30 jaar, homoseksuele relatie, wil contact met ouders herstellen. Ouders wonen niet in de buurt, men heeft elkaar onderling nooit echt goed begrepen en heeft meerdere poginigen gedaan om alles uit te praten en te herstellen. Dit leidt steeds tot teleurstellingen, omdat uiteindelijk er weinig verandert. Deze man heeft mij gevraagd hoe hij het contact kan herstellen zónder telkens teleurgesteld te raken maar zodanig, dat hij toch een vorm van contact kan behouden. We hebben 2 gesprekken gehad, en ik ontvang daarna deze mail van hem (namen zijn veranderd)

Mail van Geert na afsluiting

Beste Nellie,

N.a.v. het antwoord op de mail die ik had ontvangen van mijn ouders hebben we een datum kunnen afspreken om elkaar weer te treffen na 15 maanden.

Afgelopen vrijdag zijn ze beide hier geweest en we hebben bijna 2 uur aan tafel gezeten en met elkaar gesproken.

Voor het gesprek merkte ik aan mezelf dat ik wel wat gespannen en zenuwachtig was omdat ik niet wist welke kant het op zou gaan. Ik had natuurlijk wel mijn grenzen, maar was benieuwd naar de reactie van mijn ouders en hoe ik hierop zou reageren.

Het gesprek is goed gegaan waarin we wel iets over het verleden hebben gehad maar dat was meer over hoe het gegaan is toen mijn ouders los van mekaar in het ziekenhuis lagen. Daarin merkte ik dat mijn moeder het er nog wel moeilijk mee heeft en in haar emotie zat. In dat gesprek noemde ze even dat 1 van beide er niet meer kon zijn. Dat is trouwens een zinnetje dat ze best vaak gebruiken waardoor ik daar geen aandacht aan heb geschonken. Ik heb wel gevraagd aan hen hoe het nu is t.o.v. de operatie die ze hebben gehad en of ze nog restverschijnselen hebben. Dat hadden ze beide niet.

Verder zat Ronald er ook bij. Ik en mijn vader hebben voornamelijk veel met elkaar gesproken over van alles waar we mee bezig zijn geweest de afgelopen tijd en volgens Ronald zat ik op de praatstoel. Ronald hield wat meer afstand  en zag ook dat ik me opstelde zoals ik ook altijd ben binnen zijn familie.

Ik heb hen bij binnenkomst en bij het weggaan 3 kussen gegeven. Dit hoort altijd een beetje binnen onze familie en ik dacht bij voorhand dit niet te doen, maar op het moment zelf was het goed voor het contact om meteen positief te beginnen.

Ik zie heel veel bij mijn moeder maar dat laat ik bij haar. Immers geef ik haar de tijd om dit allemaal een plekje te geven en ook om haar eigen verdriet en pijn te verwerken voor de tijd die ze daarvoor nodig heeft.

We hoeven elkaar de deur niet plat te lopen nu maar we hebben een goede eerste stap gezet. Ik blijf wel iets op mijn hoede/gereserveerd maar ben positief.

Zondag heeft mijn moeder nog een Whatsappje gestuurd met daarin: Wij vonden het wel fijn dat we jou weer even gezien hebben. Fijne zondag nog😘. Mijn antwoord: Dat vind ik heel fijn om te horen. Heel prettig dat er een begin is gemaakt aan ons contact😘.

Ik laat het even bezinken van mijn kant en wacht af van hen kant wanneer we weer afspreken, ergens eind januari, februari of uiterlijk maart zou voor mij prima zijn. Door het app contact zal dit wel goed komen. Dan gaan Ronald en ik een keer naar mijn ouders toe.

Ik heb trouwens vandaag de rekening betaalt en daarna het gedeclareerd aan de cz. Wat ik er ook van moet betalen, het is me allemaal waard.

Dank je wel voor je luisterend oor en dat je me actief heb laten nadenken zonder mij hierin te sturen.

Met vriendelijke groet,

Geert.