Oma had al haar kleinkinderen (7 stuks maar liefst) uitgenodigd. Ze had een heel groot huis met dito tuin. De kinderen waren tussen de 14 en 6 jaar en mochten allemaal komen logeren. Dat was feest. Alle nichtjes en neefjes zagen elkaar regelmatig op feestjes, maar dan was de tijd altijd te kort. Nu konden ze lekker spelen in de grote tuin van oma. Er waren hoekjes om zich te verstoppen, er stonden overal zitjes en er waren bomen om in te klimmen. Alleen de planten, daar mochten ze niet aankomen.

Drukte

Voor oma waren het ook geweldige dagen, omdat oma zich nog zeer vitaal voelde. Bovendien werd er dan nogal eens frites en pizza gegeten, dus koken viel alvast af. En kinderen slapen overal als ze moe zijn. Herrie maken was ook geen probleem, want oma woonde behoorlijk achteraf. Om beurten mochten ze de kippen voeren (als ze dat durfden) en de eitjes ophalen.

Gesprekken

Oma genoot van de prachtige gesprekken tussen de kinderen die ze bij het tuinieren opving, opmerkingen die haar soms een glimlach op haar lippen toverden, maar soms ook lieten gieren van de lach. Het ene kind wilde zo nodig laten horen dat hij slimmer was dan de rest, waarbij een van de oudsten het voor hun kleine zusje of broertje opnam. Loyaliteit in optima forma.

Even schrikken

Totdat een van de kinderen tijdens het eten vroeg: “oma, wie vindt jij de liefste van ons allen?” Dat was wel even schrikken…. Wat zég je dan?? Ze redde zich eruit door te zeggen: ik vind jullie allemaal de liefste, maar zo gemakkelijk lieten de kinderen zich niet afschepen. Ze moest het ècht zeggen!

Verleiding

Uiteraard liet oma zich niet verleiden tot uitspraken over wie de liefste was, want deze oma begreep heel goed dat je nooit een kleinkind mag voortrekken of achterstellen op een ander.

Ze bleef herhalen “jullie zijn me allen even lief”. Eentje van de kleinkinderen was goed wakker en probeerde het via een andere weg: “wie vindt je dan het stoutst?”

Natuurlijk is het ene kind slimmer is dan de ander, het andere kind is gevoeliger en zachter, weer een ander is een donderstraal, maar je raad het al: oma bleef het antwoord schuldig.

En zo hoort het ook.