Geen contact meer met je volwassen kind. Het komt vaker voor dan je denkt.

Stukje uit een brief

….Ze is 27 jaar. We hebben nog een dochter van 24 en een zoon van 31…… Ze is overgevoelig voor allerlei dingen. Dat was vaak moeilijk in ons gezin. Mijn man en ik stonden altijd voor haar klaar. Ze hoefde maar een kik te geven. Nu hebben we een mail gehad van onze dochter en schoonzoon dat we hen met rust moeten laten. Wij zijn kapot.

Wat deden wij fout?

Niet weten wat je “fout” deed, geen contact met je kind. Het gebeurt overal wel eens en soms is de breuk van korte duur. Een breuk is zelden de beste oplossing. Liever een matig contact dan geen contact. Maar daarvoor zijn twee partijen nodig.

Zelfbescherming

Soms verbreekt men het contact uit zelfbescherming. Soms kan het inderdaad nauwelijks anders. Maar het contact verbreken maakt altijd iets kapot. Soms help ik bij het contact behouden, door het te minimaliseren. Soms is het kwaad al geschied. Meestal zijn niet beide partijen bereid tot gesprekken hierover.

Soms oplosbaar

Toch is het mogelijk om stapjes te zetten in de goede richting door hulp aan één van de partijen, zodat onhandige acties worden omgezet in goede acties. Je kunt heel gemakkelijk dingen laten escaleren, maar je kunt ook de-escaleren.

Bv. door keuzes te maken in wat je wel doet (een verjaardagskaart of zo) en wat niet. Waar de ander goed op reageert en wat je in jouw geval beter kunt nalaten.

Ik heb hier een mail van iemand die bij een soortgelijke zaak hulp heeft gehad

Onmogelijk?

Als het echt niet meer goed komt: hoe verder met je leven… Hoe ga je om met een dergelijk verdriet zonder dat het je hele leven bepaalt? Het is onmogelijk om daar geen verdriet van te hebben, maar je moet verder. Heel moeilijk, wel mogelijk.