Vaak komen ouders bij mij i.v.m. problemen in de puberteit. Voor ouders is de puberteit vaak erg zwaar. Kinderen vinden alles wat je zegt “stom” en luisteren beter naar leeftijdsgenoten dan naar jou. Ze hebben een hekel aan gezag, regels, afspraken en willen zich nergens aan conformeren.
Experimenteren
Het is een periode waar ze ontdekken waar ze zelf staan. Volwassen worden is loslaten, is eigen meningen ontwikkelen, en af en toe flink de neus stoten. Ze experimenteren met allerlei dingen, die je graag nog even vooruit zou willen schuiven. Seks, drank, drugs, pilletjes en wilde feesten.
Bijtijds starten met opvoeden
Tot op zekere hoogte kun je daarin meegaan, maar soms gaat het allemaal echt te ver. En wat dan? Strijd leveren met je kind levert vaak weinig op. Dan alles maar goedvinden??
Begin dus op tijd met opvoeden. Een kind wat in de basisschoolleeftijd al opstandig en dwars is, en zich weinig laat zeggen, wordt tijdens de puberteit alleen maar moeilijker.
Verwennen
Verwennen van kinderen betekent dat je als ze 16 of 17 worden nooit meer genoeg kan geven en over dankbaarheid hoef je al helemáál niet te praten. Dus stel grenzen als ze jong zijn, zorg dat ze regelmatig “nee” te horen krijgen. Want kinderen die nooit iets geweigerd wordt zullen ook op latere leeftijd niet accepteren dat hen iets geweigerd wordt. De meeste kinderen worden daar niet aardiger, en zeker ook niet gelukkiger door.
Knoop gesprekken aan
En blijf in gesprek met de kinderen, ook met pubers, over alle denkbare onderwerpen. Steek je mening niet onder stoelen of banken, maar luister ook naar hun argumentatie. Neem ze serieus. En geef ook regelmatig complimenten. Dat laatste vinden ze vaak stom en onnodig, maar stiekem hebben ze ook daar behoefte aan.
Aanpak
Interpunctie kan hierbij helpen, bijvoorbeeld wanneer je in het verleden eigenlijk te weinig gesproken hebt met je kind, of te vaak alleen maar gemopperd hebt en het contact dreigt kwijt te raken. Ook wanneer er bijzondere dingen zijn, kan Interpunctie helpen om het gesprek hierover op gang te brengen. Meestal doe ik eerst een gesprek met de ouder(s) en daarna kunnen we kijken of de kinderen erbij betrokken moeten worden òf dat ouders prima in staat zijn om zelf met de adviezen aan de slag te gaan.
